|
In een zelfvoorzienende leefgemeenschap heeft men het roer in eigen handen. De leefgemeenschap geeft samen richting aan een leven in overvloed, door op een evenwichtige manier om te gaan met de energievooraad, die moeder aarde ons schenkt, zonder meer te nemen dan wat nodig is om gezond te leven, zonder de ballast van destructieve elementen, uit de decadente, materialistische, consumptie maatschappij, die niet binnen de principes van een gezonde leefgemeenschap passen. (Zoals: concurentie, uitbuiting, discriminatie, vervuiling, individualisme, zelfvernietiging, materialisme, slavernij, gevangenschap, isolement, ziekten, kunstmatig leven, genocide, oorlog, geweld, enz...).
Aangezien een zelfvoorzienende leefgemeenschap een educatieve waarde heeft voor de "samenleving", omdat zij zorgt draagt voor de bron die haar het leven heeft geschonken, kan zij dienen als antwoord op de problemen en conflictsituaties, waarmee de "samenleving" heeft te kampen.
Een gezonde zelfvoorzienende leefgemeenschap zal zich nooit afzetten tegen de "samenleving" omdat zij weet hiervan afhankelijk te zijn daarom is een positieve samenwerking van essentieel belang.
Zelfvoorzienend wil dus niet zeggen onafhankelijk maar vanuit zichzelf leven om te kunnen delen in overvloed met op de eerste plaats de "samenleving" hiervan te laten genieten, omdat zij weet enkel iets te kunnen bereiken als zij tot heil van de meerderheid is.
Er is soms een kleine minderheid nodig om de grote meerderheid op het rechte spoor te zetten.
Werken in zelfvoorzienende gemeenschappen staan op de eerste plaats ten dienste van de "samenleving" omdat zij weet dat alleen de meerderheid het tij kan doen keren.
Het één of het andere, is niet goed of slecht. Het zijn enkel tegengestelde krachten die elkaar in stand houden als zij het midden verliezen gaat hun samenhang verloren en worden zij destructief zowel het ene als het andere.
Vaak zijn er gastenverblijven, zodat mensen die aan rust toe zijn de mogelijkheid hebben om te kunnen herbronnen, zodat de "samenleving" er ook baad bij heeft.
Omdat de leefgemeenschap de "samenleving" op die manier een dienst bewijst, kan zij ook gebruik maken van de diensten van die "samenleving" die zinvol zijn voor de leefgemeenschap.
Zelfbestuur draagt er ook toe bij dat mensen zelf verantwoordelijkheid dragen voor hun leven, en daarbij minder afhankelijk worden van autoriteiten buiten zichzelf.
Alle leefgemeenschappen vormen zo lichtpunten die samen kunnen uitgroeien tot één groot lichtpunt of één gezonde leefgemeenschap op aarde.
Zelfbestuur wil zeggen leven vanuit de kern. Leven vanuit de kern is pas mogelijk wanneer gezag of leiding niet meer word toegeschreven aan autoriteiten buiten zichzelf maar aan de leiding vanuit zichzelf met als gevolg leven in verbondenheid.
Zolang mensen afhankelijk blijven van autoriteiten buiten zichzelf worden zij geleefd, weten in essentie niet wie ze zijn, en vervreemden van het ware leven.
In een zelfvoorzienende ecologische leefgemeenschap scheppen mensen vanuit zichzelf omdat zij vrij zijn zonder zich te moeten bewijzen. Het gevolg van deze ongedwongen omgeving is dat het zelfactiverend vermogen om de gemeenschap ten dienste te zijn sterker word aangesproken.
In een positieve omgeving heeft misbruik van vrijheid geen aarde om te ontkiemen, alleen uitbuiting zal het tegendeel wil bewijzen.
Omdat mensen krachten bundelen en positief afhankelijk van elkaar zijn word het leven veel eenvoudiger en aangenamer.
Schaarste maakt plaats voor overvloed.
Mensen voelen hoe belangrijk dat deze onderlinge verbondenheid is waardoor zij spontaan de dingen doen die de groep samenhoud in vrede en voorspoed.
Mensen beginnen te leven vanuit zichzelf in het hier en nu.
Concepten, geloofsopvatingen, doctrines, autoriteiten of elk gezag buiten zichzelf brokkelt af men word geboren in een nieuwe wereld van eenheid en verbondenheid met alles dat leeft men is wakker geworden in het nu.
| 