Leerschool

Er is geen betere leerschool dan Zelfvoorzienend leven in een Ecologische leefgemeenschap in harmonie met de natuur. De natuur is de beste leermeester: geweld, corruptie, misbruik, oplichting heeft hier geen voedingsbodem omdat er geen concurentie heerst, maar alles van elkaar afhankelijk is en iedereen als gelijkwaardig wordt beschouwd in de groep. 

 We kunnen al lang niet meer zo genieten als vroeger en als we dan even onszelf willen terugtrekken, is dat meestal binnenshuis. Echt de natuur in doen we te weinig, gewoon omdat we geen tijd hebben of omdat het te ver weg is, alles wordt per slot van rekening steeds voller gebouwd. Als we dan toch de natuur intrekken zien we de verwoestende sporen van het mensenras maar al te duidelijk. Echte oernatuur is er nauwelijks, zelfs bossen, oevers en kusten zijn aangelegd. Van balans is nauwelijks nog enige sprake. Hoe kunnen we dan eigenlijk ook verwachten dat wij als mens wel in balans kunnen zijn? Mensen maken nu eenmaal deel uit van de natuur, al vergeten we dat te vaak. In feite zouden we terug moeten gaan naar de bron, waarbij we opnieuw onze waardes en gevoelens ontdekken en waarbij we verloren kennis weer herontdekken. 

We zouden weer in balans moeten zijn met onszelf en de natuur. Dat is de enige manier om ons echt goed te voelen en om veel klachten en ziekten te voorkomen. Het is ook de enige manier om de balans in de natuur weer te herstellen. De mens en de natuur zouden weer één moeten worden. We zouden elkaar weer moeten kunnen aanvullen in de meest positieve zin van het woord. Maar daarvoor is meer nodig dan een wandeling in het bos of langs het strand. We zouden meer van de natuur moeten begrijpen, meer van haar moeten leren en meer met haar moeten delen en erin wonen. In feite zouden we in gesprek moeten gaan met de natuur zelf, om de balans in onszelf en de natuur weer helpen te herstellen en onszelf en de natuur opnieuw te leren kennen en te begrijpen.  

Soms wordt er wat lacherig gedaan over mensen die zeggen met bomen of planten te praten, maar in feite communiceren we onbewust allemaal wel eens met de natuur. Een plant op de vensterbank die slap gaat hangen omdat hij water nodig heeft geven we water zodat hij niet dood gaat en snel weer bijkomt. Dit is een voorbeeld van communicatie met planten. De plant geeft een signaal dat wij begrijpen en we geven de plant wat hij nodig heeft.  

Als een plant op de vensterbank in de felle zon staat en wat slapjes gaat zien, zetten we hem even in de schaduw, omdat de plant ons vertelt dat dit nodig is. Opnieuw een vorm van communicatie. Maar communicatie op een hoger niveau gaat veel verder dan dat. Als we ziek zijn gaan we naar een arts toe, die ons na wat onderzoek meestal kan vertellen wat we mankeren, om ons vervolgens een medicijn voor te schrijven of een behandeling voor te stellen. Maar hoe deden mensen dat vroeger? Ook toen waren er medicijnen, meestal van planten. Maar hoe deden mensen dat daarvoor dan? Hoe ontdekten mensen dat bepaalde planten bepaalde aandoeningen, klachten en ziekten konden genezen? Het antwoord is eigenlijk simpeler dan we denken. Aangeboren kennis, communicatie en observatie! 

Lang geleden leefden mensen midden in de natuur. Huizen waren er nog niet, hooguit holen en grotten. Mensen waren dus volledig op zichzelf en de natuur aangewezen. Dieren weten instinctief meestal wat goed voor ze is, welke planten ze moeten eten of welke juist niet, om zich weer beter te voelen. Deze kennis is min of meer aangeboren en overgeërfd en wordt van nageslacht op nageslacht overgegeven. Door goed te luisteren naar de natuur en haar goed te observeren, hebben dieren dit natuurlijke instinct ontwikkeld. Net zoals planten zich aanpassen aan hun omgeving, of kleur en geur creëren om insecten aan te trekken die voor bestuiving en dus voortplanting moeten zorgen, zo hebben alle dieren, dus ook de mens, zich aangepast aan de natuur en bezit hij diep van binnen alle kennis die nodig is om te overleven. Helaas zijn we deze kennis min of meer kwijt geraakt, net zoals dieren die door de mens worden opgevoed en niet meer in het wild leven.  

Ook dat is een natuurlijke selectie. Als iets niet meer nodig is, zal het door evolutie vanzelf gaan verdwijnen. In feite is onze wetenschappelijke vooruitgang enerzijds, de oorzaak van de feitelijke achteruitgang anderzijds.  

Toch kunnen we leren deze kennis terug te krijgen. We kunnen leren ontdekken wat goed voor ons is, en wat goed is voor de natuur. We kunnen leren onszelf en de natuur te herstellen. Gelukkig bestaan er erg veel boeken over de natuur, en dus ook veel boeken over geneeskruiden. Veel is overgeërfd door de eeuwen heen, maar veel ook is pas herontdekt door de wetenschap. We leren de signalen van de natuur steeds vaker weer meer te begrijpen en te interpreteren. Maar we zouden verder moeten gaan dan kennis terug te krijgen uit boeken. We zouden het geheel moeten combineren. De opnieuw verworven kennis zouden we moeten gebruiken om onze oerkennis weer terug te vinden. We zullen in feite onszelf opnieuw moeten evolueren. De natuur lezen en beleven, erin werken. 

Om in gesprek te gaan met onszelf en de natuur hoeven we geen verre reis te maken. In feite is het park om de hoek al ver genoeg, maar ook de achtertuin kan een goede plek zijn om te leren met de natuur in gesprek te gaan, onze oerkennis te herontdekken en weer in balans te zijn met onszelf en de natuur.  

Belangrijk is dat we het toelaten en om alles los te kunnen laten en innerlijk stil te kunnen zijn. Om te luisteren moet je namelijk zelf zwijgen. Vooral mensen die eigenlijk nergens meer van kunnen genieten, zouden dit zeker moeten doen. Het leren in gesprek te gaan met de natuur gaat sneller dan je zult denken. Al dat je moet doen is het te willen, er klaar voor te zijn, het echt een kans te willen geven.  

Begin simpel en leer te luisteren naar wat je eigen gevoel je probeert te vertellen. Welke dingen geven je een goed gevoel, welke een slecht? De meest simpele manier om te beginnen is te leren luisteren naar je eigen gevoel, opgewekt door de natuur. Ga op een warme en heldere zomernacht eens buiten in het donker, gewoon heerlijk onderuit zitten en staar eens wat naar de sterren. Laat je gedachten los en ervaar de vrede die over je komt, de innerlijke rust en het fijne gevoel dat je ongetwijfeld zult krijgen. Hoor de geluiden van de wind, de geluiden van nachtelijke insecten, vogels of andere dieren. Je zult versteld staan van hoeveel je hoort en ziet. Ervaar de grootheid van het heelal en de natuur om je heen en ervaar hoe bijzonder het is dat je daar deel van uitmaakt. Doe dit een aantal keer zodat je jezelf gaat herinneren hoe fijn het is om zo even te ontspannen, even bij te komen van alle stress en even in gedachten heel ver weg te zijn van ons drukke en stressvolle bestaan. 

Daarna kun je een stap verder gaan. Ga eens op je knieën zitten en bekijk de natuur van heel dichtbij. Kijk bijvoorbeeld eens naar het mos op een steen. Zie hoe wonderlijk mooi het van heel dichtbij eigenlijk is. Zie hoe mooi een niets zeggend klein bloempje van dichtbij een wonderlijke schoonheid prijs geeft. Je zult op die manier dingen leren zien die je nooit had gezien. Kijk eens naar hoe de wind met de bladeren van de bomen speelt, of hoe zonnestralen door hun takken vallen. Ervaar opnieuw een intense rust en vrede.  

Daarna kun je weer een stap verder gaan. Koop bijvoorbeeld een goed boek over geneeskruiden en eentje over wilde planten, liefst met duidelijke afbeeldingen en vindplaatsen. Trek er eens op uit in de natuur en probeer zoveel mogelijk planten te herkennen en vinden. Zoek de planten die je tegenkomt eens op en kijk in een kruidenboek wat hun geneeskrachtige werking is. Als je dat vaak doet, zul je er een zekere logica in vinden. Je zult verbaasd staan van de eenvoud en de logica. Je zult ontdekken hoe fantastisch de natuur eigenlijk in elkaar steekt. Leer ook te zien of een boom of een plant zich lekker voelt, gezond is of juist niet en let eens op de dieren die er tussen leven. Je zult verbaast staan van de rijkdom van de natuur en dingen leren en zien, die je niet voor mogelijk had gehouden.  

Ga daarna nog een stap verder. Ga eens bij een boom staan en raak hem eens aan of ga er met je rug tegenaan staan. Laat alle gedachten los en ervaar de vrede die over je komt. Raak de takken van de boom eens aan, ervaar hoe hij voelt en ruikt. Je zult merken dat het lijkt alsof de boom hetzelfde bij jou doet, alsof hij contact met je zoekt. In feite hebben jullie ook contact, al zijn jullie twee verschillende levensvormen. De boom is belangrijk voor ons voortbestaan, hij geeft ons zuurstof. Zonder bomen zou er geen zuurstof zijn en zou het leven dat we nu kennen, niet bestaan. Luister naar wat de boom je wilt vertellen. Hoe voelt de boom zich? Is hij blij met je aanwezigheid?  

Sommige mensen krijgen op dergelijke momenten beelden uit een ver verleden door of voelen zich even ver terug in de tijd. Hoe ouder de boom, hoe groter de kans daarop. Eigenlijk is dat niet vreemd. Ten eerste zijn herinneringen aan vervlogen tijden van mens tot mens overgeërfd terwijl we onderling allemaal met elkaar verbonden zijn. Één van de grondleggers van de hedendaagse psychologie, Carl Jung, gebruikte deze kennis in wat hij noemde ‘het collectieve onbewuste’. Door alles los te leren laten, weer één te worden met onszelf en de natuur, leren we deze kennis weer terug te vinden. We leren in feite door te luisteren naar de natuur, ook te luisteren naar onszelf. Logisch dat er beelden uit een ver vervlogen verleden naar boven kunnen komen. Langzaam maar zeker gaan we terug naar de bron. Langzaam maar zeker hervinden we oude kennis en wijsheden. We zullen herontdekken wat de natuur en ons eigen lichaam en onze geest, ons wil vertellen.  

Voor veel natuurvolkeren is dit de normaalste zaak van de wereld, kijk maar naar de Indianen. Ze hebben als geen ander contact met de natuur en worden door westerlingen niet ten onrechte als kenners gezien als het gaat om verloren gegane wijsheden en kennis. Indianen communiceren al zo lang ze bestaan met de natuur en hun omgeving. Dus waarom zou jij het niet doen?  

Praat gerust hardop tegen een boom, het is echt niet zo vreemd als je nu nog zult denken. Mensen praten toch ook tegen hun kat of tegen hun hond, waarom dan niet tegen één van de voor mensen meest belangrijke levensvormen, een boom! 

Je zult zien dat de natuur ook op jou gaat reageren, zoals jij ook reageert op de natuur. Een goed voorbeeld daarvan zijn planten en bloemen. Onlangs ontdekte wetenschappers dat op plaatsen waar veel bloemen en planten worden geplukt, de bloemen van de planten minder mooi en groot worden. Een natuurlijke en versnelde evolutie, zodat de mens haar laat staan en anderen plukt die mooier zijn. Een goed voorbeeld van hoe de natuur op de dingen om haar heen, dus ook op ons, reageert.  

Hoe vaker je met een zelfde boom of plant in contact komt, hoe meer jullie elkaar zullen gaan begrijpen en hoe meer jullie een stukje van de oeroude kennis gaan delen. Je zult het steeds normaler vinden om met de boom of de natuur te praten. Bewaar wel je nuchtere verstand, beeld je geen dingen in die er totaal niet zijn. Denk niet meteen dat een boom of de natuur of de dieren er in, aan jou zouden gaan vertellen welke boodschap ze voor de mensheid hebben. Toch gebeurt dit wel eens. Maar dat komt meer doordat van iemand opeens de ogen open kan gaan waardoor sommige mensen nu eenmaal wel eens op hol dreigen te slaan. Doorslaan naar de andere kant en opnieuw uit balans zijn! 

Iemand kan opeens zien wat de natuur ons eigenlijk wil zeggen. Het is in dat geval niet de natuur die ons als boodschapper wil gebruiken en die ons opdracht geeft hun woord te gaan verspreiden, maar ons eigen innerlijk dat dit doet. Probeer dus met beiden voeten op de aarde te blijven staan en leer echt te luisteren zonder er meteen weer je eigen wensen, fantasieën of wat dan ook in te gaan mengen. Doe je dat wel, dan raak je opnieuw het contact kwijt met de natuur en jezelf, en dat zou jammer zijn. Wil je de mensen toch vertellen wat jij denkt of wat je ervaart, dan zou je dat zeer zeker moeten doen, maar blijf met je voeten op de aarde en ga jezelf nooit als uitverkorene zien, die door de natuur of een boom is uitgekozen om hun boodschappen naar de mensenwereld over te brengen. Zou je dat wel doen dan raak je niet alleen het contact met de natuur weer kwijt, maar uiteindelijk ook met jezelf. Vertel wat jij ervaart en wat jij denkt dat de natuur jou wil zeggen. 

Je kunt het ook uiten door creatief te worden, te gaan tekenen of schilderen, te gaan dichten of verhalen te gaan schrijven of in de weer te gaan met zelfmaak kruidenmiddeltjes.  

Je zult ontdekken dat de natuur je heel veel te vertellen heeft. Je zult ervaren dat je een steeds groter verlangen krijgt dicht bij de natuur te zijn. Je zult leren op een goede manier gebruik te maken van de natuur en haar op jouw beurt terug te geven waar de natuur om vraagt. Je zult jezelf beter gaan voelen gelukkiger worden en veel spanningen, klachten en aandoeningen zullen verdwijnen. Andere ziekten zullen of genezen of minder erg worden of op zijn minst een stuk dragelijker. Je zult totaal andere waardes gaan ontdekken. Veel mensen omschrijven dit als het gevoel God te hebben gezien of zijn nabijheid of aanwezigheid te voelen.  

Iedereen omschrijft een vredig en gelukmakend gevoel. Je zult ervaren dat je gezonder en natuurlijker gaat leven en dat je dit over draagt op anderen. Je jachtige bestaan lijkt een stuk minder jachtig geworden en de natuur heeft blijvend een plaats in je hart veroverd. Je zult veel chemische middeltjes willen gaan vervangen door natuurlijke producten en dat komt omdat de natuur je dit leert en je aanspoort om weer volop gebruik te maken van wat ze ons aanbiedt. De natuur heeft ons tenslotte geschapen, dus ze weet als geen ander wat goed voor ons is. We noemen onze planeet niet voor niets moeder aarde.  

Dus waar wacht je nog op? Begin er vandaag nog mee, al is het maar in je eigen achtertuin, op dat groene plekje op je eigen balkon of in het park om de hoek. Ga eens in gesprek met de natuur, ze heeft ons heel wat te vertellen.

Tweet